Sunday, 30 July 2017

ജാലകങ്ങൾക്ക് ശേഷം

കടന്നു പോകുന്ന
തീവണ്ടിയുടെ ജാലകത്തിൽ
കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഒരാൾ

പണ്ടെങ്ങോ
ദൂരദേശത്ത്
മറ്റൊരു കാലത്ത്
പെയ്ത
ജാലകത്തിലൂടെ ഒഴുകിവരുന്ന
മഴയ്ക്ക്
സ്വന്തം കവിളിലൂടെ
ഒരു ചാലുകീറി കൊടുക്കുന്നുണ്ട്
അയാൾ

ആ ജാലകം
കടന്നുപോകുമ്പോൾ
തൊട്ടടുത്ത ജാലകത്തിൽ
സ്വന്തം വിഷാദവും ഏകാന്തതയും
വിദൂരതയും
മേയ്ച്ച് നടക്കുന്ന
മറ്റൊരാൾ

കടന്നുപോകുന്ന
തീവണ്ടി
തട്ടിമറിച്ചിടുന്ന
ഒച്ചയെ
പെറുക്കി അടുക്കി വെയ്ക്കുന്ന
വരണ്ട ചുമലുള്ള
കറുത്ത,
ഉടുപ്പിടാത്തകുട്ടിയും
അയാൾ തന്നെയാണ്

ആദ്യത്തെ ജാലകത്തിലെ
കൃഷി
നശിച്ചശേഷമാവണം
അയാൾ
രണ്ടാമത്തെ ജാലകത്തിലെ
വിഷാദങ്ങളുടെ ഇടയനായത്

ഇപ്പോൾ
ആ രണ്ടുപേരെയും
അയാളുടെ കുട്ടിക്കാലത്തേയും
ശ്രദ്ധിക്കാതെ
മൂന്നാമത്തെ
ജാലകത്തിൽ
പണ്ട് പെയ്ത
മഴ നോക്കിയിരിക്കുന്ന
പ്രണയം തകർന്ന
പെൺകുട്ടി
നിങ്ങൾക്ക് ശേഷം
ഒരു പക്ഷേ
കവിത വായിച്ചേക്കാവുന്ന
മറ്റൊരാളാണ്

അങ്ങനൊരു
വായന
നടന്നാൽ
തട്ടി തകർന്നു വീണേക്കാവുന്ന
നിശബ്ദത
പെറുക്കി അടുക്കി വെയ്ക്കുന്ന
മുമ്പേ പറഞ്ഞ കുട്ടി
ഇപ്പോൾ
ഈ കവിത തന്നെയാണ്!

Friday, 21 July 2017

പരിക്ക്

ഓരോ വായനയ്ക്കും
വഴിമാറിക്കൊടുക്കുന്ന
വരികൾ കൊണ്ടൊരു
കവിതയെഴുതണം
എന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നു

വിചാരിച്ച് തീരും
മുമ്പ്
ഉടഞ്ഞ് വീഴുന്നു
മടുപ്പിന്റെ ശിൽപ്പമെന്ന
നിലയിൽ
സമയം
കൊണ്ടുനടന്നിരുന്ന
ഉടലിന്റെ ആകൃതിയിൽ
ചിതലെടുത്തൊരു മനസ്സ്

ഇനിയെങ്കിലും
വിശ്വസിക്കണം നീ
ഞാനെന്ന നിലയിൽ
എന്റെ ദൈവത്തിനേറ്റ
പരിക്ക്
സാരമുള്ളതാവില്ല!

Saturday, 1 July 2017

ആരും വിളിക്കാത്ത പേര്

വീടിന്
ബുക്കെന്ന് പേരിട്ട്
ഒരു വാക്കായി
അവിടെ കയറി
താമസിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു

ഒരു വാക്കിന്റെ ഏകാന്തതയ്ക്ക്
ആരോ
പണിഞ്ഞു കൊടുത്തതാവണം
കവിത

എന്നിട്ടും അതിലൊരു വാക്കായി
ഇരിയ്ക്കുവാൻ
പരാജയപ്പെട്ടു പോകുന്നു

ഇനി കവിതയിലേയ്ക്ക്
വൈകി വരുന്ന
വാക്കുകൾക്ക് താമസിക്കുവാൻ
ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കണം
സ്വന്തം ഉടൽ 
കിളിയായിട്ടെങ്കിലും

അത്രമേൽ പ്രീയപ്പെട്ട
ഒരാളുടെ
അസാന്നിധ്യത്തിൽ
ചാടിമരിച്ച
മിന്നാമിന്നികളുടെ
തീ പിടിച്ച ഉടലിന്
ഇനി
അത്രമേൽ
നിശബ്ദമായി
ആരും വിളിക്കാത്ത
ഒരു പേരിടണം
വെറുതെയിരിക്കണം!